Ek het die afgelope tydjie nie rerig tyd gehad om rerig enige iets te doen behalwe skool werk. Ek kla nie oor die werk nie, almal moet elke dag opstaan en werk toe gaan al hou mens nie daarvan nie, maar – ja daar is altyd flipping maar. Dis rerig n moerse challenge om optestaan en na my werk toe te gaan met die wete dat maak nie saak hoe hard jy probeer om postief te wees nie, dat daar iets gaan wees wat jou dag sommer net op gaan fonk. Ek weet nie na die week meer wat voor, agter, links of regs is nie, ons het sommer ook nou n hele nuwe setup vanaf maandag, wat moontlik n goeie ding is, tyd sal maar leer.

Inelke geval ek was tussen die dinge siek gewees, een van die kleine skrefies monsterkatjies het iets skool toe gebring, glo my dit was n gemanipuleerde gekastreerde en gekalibreerde HGF griep virus gewees. Ons was in kwarantyn vir die week gewees, maar nie vanaf die kinders nie, nee ons westerse onderwysers mag nie uit gegaan het of in enige kontak met ander westerlinge gekom het nie. Ons was woensdag dokter toe geneem om getoets te word  vir die malle pienk ek bedoel vark griep. Nope niemand van ons het dit nie, so ongelukkig moes ons maar net verder gaan werk het.

(Hierdie gevind op facebook – een van my vriende het die snaaksheid daarin in gesien)

Ek dink as ek hierdie jaar voltooi gan ek eers n ordentlike vakansie neem voor ek terug kom om skool te gee. Ek ek sal rerig tweekeer daaraan dink om weer vir kindergarten kids klas te gee, ek gee nie om om hard te werk nie, maar hierdie is n hele ander ball game waarvoor jy jouself moer mentaly and physicaly moet voorberei om dit aan te pak.

Gepraat van die monstertjies, hier is n paar van hulle sodat julle kan sien hoe hulle lyk, en ja ek weet van hulle is quite, maar glo my, dis net omdat ek die kamera aan is, wag tot ek die klas moet begin, dan transformeer hulle in demoniese etermagoggieskakerlakasssas ( nee nie rerig nie, hulle is nou op die stadium wat hulle verstaan as jy basiese dinge vir hulle se)

Dan het die koreaanse pininsula mos nou die afgelope week baie verskyn op CNN, die eerste een was die selfmmoord van die vorige suid koreaanse president en wat die redes daarvoor was, en vandag was die public funeral ceremony gewees – die hele storie het ek nie so mooi gevolg nie, maar my liewe moeder het my sommer nou die dag vertel, was dit nou nie te gaaf van haar nie. Noord korea is beisg om kern toetse te doen en dit maak dinge hierdiekant baie ongemaklik vir die suid koreaanse government. So ek sal maar vir eers die DMZ toer afstel, ek is te blerrie bang ek word gebom.

Verskoon die onvolledigheid van my nuus, ek tik soos ek onthou en ek is nie baie goed met die onthou gedeelte nie, ek was heel agter in die ry toe daardie upgrade uit gedeel was om eerder geinstall was.

Ten laaste het ek n liedjie vandag (Vrydag)gehoor, wat my baie laat verlang het na Suid – Afrika en terselfde tyd weer hartseer laat voel het vir die toekoms. Kyk na die video en laat weet wat julle daarvan maak.

TYD OM TE TREK – BOK VAN BLERK

Ek het verlog gevat vanaf my blog en sommer alles wat in my skedule gebeur het.

My tyd is nou verby en ek sal my posisie in neem voor my komper en weer voortgaan met my blog.

Ek vra onverskoning dat ek nie in die tyd enigsins op my blog betrokke was nie.

( ek het nou eers weer my log-in settings gaan verander)

Ek is in Korea vir my tweede jaar en vind dit aansienlik gemakliker om dinge te doen en om in die vloei van dinge weer te kan kom.

Die nuwe skool is n baie groot aanpassing en dit veg al my energie elke dag,  maar dis nou nou nie iets om oor huistoe te skryf nie.

Ek het n website ontdek die afgelope ruk waar mens jou eie  ontwepe kan maak en dan dit verkoop, maar ek het die volgende idees van ander ontwerpers baie amuserend gevind en wil dit met almal deel.

Ek gaan probeer on nog op te sit, ongelukkig het ek die link verloor so ek kan nie onthou wie dit gedoen het nie.

Hier is  n nuwe musiek video van die koreaanse pop groep BIG BANG

[ net die koreane kan so kreatief raak oor n suig stokkie]

Groete vir eers

Goeie naand aan al die bloggers. Ek het ‘n comment gekry van een van julle wat vra of ek nog kan onthou wat ‘n blog is, en ek moet eerlik dit seker antwoord. Ek het soort van vergeet dat ek my eie blog het, ek kry sulke tye dat ek sekere dinge net skoon vergeet. So ja ek het met hulp besef dat ek wel op wordpress is (hehehe). Ek is weer terug in die land van rys en tjopsticks. Ek bly in ‘n nuwe stad, so 1uur vanaf my ou dorp. Dis nie so mooi soos 경주 nie, maar hier is baie meer dinge om te doen sonder op na ‘n ander stad te hoef te gaan. Ongelukkig omdat dit nou groter is, is die taxi geld budget ook groter per maand.

Ek is nou so 2 weke by my nuwe skool en dinge lyk belowend vir die jaar. Dis net op ‘n groter skaal as wat ek gewoont was. So ek sal maar net my slippers moet aanhou en vinner hardloop. Ons Het in die twee weke wat verby is meer gewerk as wat ek in 3 maande by my ou skool gewerk het. Inelk geval ek sal ‘n nota op my deur plak om myself te herinner dat ek moet blog sodat ek nie weer vergeet nie.

                                                   Hier is ‘n paar foto’s van die afgelope tyd wat ek weg was.

Ek geniet elke oomblik wat ek het in die sonnige Suid-Afrika, maar alle goeie dinge kom tot ‘n einde.

Ek gaan weer terug na die vere ooste om nog ‘n jaar te kan toer en my bearings agter mekaar te kan kry om sodoende finaal te kan besluit wat ek vir die res van my lewe vorentoe wil doen.

Ek sit nou en wag vir die skool om terugvoering te gee op die vlieg reelings om te kan gaan.

Ek was so moeg gewees van die 17 ure vlug wat ek vanaf korea tot in my moederland gehad het, dat ek net by die huis wou kom en in my eie bed klim en slaap, maar soos ek moes geweet het het die familie ander planne gehad. Ek kan eerlik waar se ek het nou genoeg gebraai vir die volgende jaar en ek sal rerig nie dit mis terwyl ek weer in korea is nie.

Ek het probeer om by almal uit n kuiertjie in te kry, maar tyd is nie aan my kant gewees nie, en ek weet ek is reeds met soveel mense in die moeilikheid. Dit was rerig lekker om van my goeie vriende weer te kon sien.

Die dae word weer min en dis amper weer tyd om die tasse reg te kry en die geliefdes te groet vir n jaar.

Ek sit aan die anderkant van die wereld met my eie lewe en dinge om oor te bekommer. Ek probeer gereeld met die familie en vriende in Suid-Afrika gesels om te hoor hoe dit met hulle gaan en wat hulle alles nog aanvang.

2008 was ‘n jaar vol ervaringe en opvinding vir my hier in Suid-Korea, maar daar het soveel hartseer gebeur  met mense na-aan my en dit was baie moeilik om afgesny te moet wees.  Ek het geleer dat mens moet hoop en vertrou dat dit nie in jou hande is nie maar in ons Skepper en dat ons moet glo in Hom.

Dinge het goed gegaan met enkele probleempies, maar niks om oor te veel te bekommer nie. Ek het die week snaaks gevoel en onrustig en geweet dat dinge nie reg is in die sonnige Suid-Afrika nie, maar niks kon my voor berei vir wat ek sou hoor nie. En ek weet ek skryf nou hierdie inskrywing , maar ek kan nie die detail van dit vertel nie.  Weereens kry ek myself in die posisie dat my hande afgekap is en dat daar niks is wat ek kan doen nie. Ek gaan oor 12 dae terug Suid- Afrika toe en dit maak my bang om te moet terug gaan, na aanleiding van die gebeurenisse wat afspeel.

Al wat ek nou kan doen is om dit oor te laat in die genade van die Here.

(Foto’s deur www.flickr.com)

Clazziquai (Hangul: 클래지콰이; Classic+Jazz+Groove) is a Korean fusion band that combines several genres including electronic music, acid jazz and house. The group’s first short unofficial albums were released online in 2001, spreading its music through words of “netizens,” who positively received the group’s unique music. They remained underground until the release of their first album Instant Pig in 2004, selling over 80,000 copies. Since then, their music has been used in various CFs and movies, and has given them the chance to perform at various events.

Clazziquai’s fame increased greatly after the success of My Lovely Samsoon, a 2005 Korean drama that received over a 50% share by the end of its run. Clazziquai contributed two songs on its soundtrack: “Be My Love” and “She Is”, the former of which became the show’s theme song. The show’s popularity brought the group increased media and public attention. The group won an award at the MNET KM Music Video Festival for “Best Soundtrack”, and has also been the most nominated group at the Korean Popular Music Awards II(2회), winning “Artist of the Year” and “Best Pop”.

Since then, they have released a second album Color your soul and its remixed version Pinch your soul in 2005, and released their third in June 2007, entitled The Love Child of the Century. The group’s unconventional style has proven popular enough to have the group widen their focus to other countries, signing a contract with avex trax in 2005, in addition to gaining a licensed album in Taiwan. They have contributed to works by Japanese artists Fantastic Plastic Machine and m-flo.

Members

• DJ Clazzi (DJ 클래지, composing, mixing, producing) Real name: 김성훈 (Kim Sung Hoon)
• Horan Choi (호란, vocal) Real name: 최수진(Choi Soo Jin)
• Alex Chu (알렉스, vocal) Real name: 추헌곤 (Chu Hun Gon)

Their music is like a cocktail; you cannot put them into one genre, but put together, they create a unique taste that is ever changing and tasty.”

“Clazziquai presents Lounge music with Electronic music background.”

The music is interesting to listen to as background music when your relaxing with your friends.

Alex went solo and is doing really great as a solo artist. Here is a few of his music video’s that I like to listen to.

I am seeing so many different things that I will treasure forever even when I leave South Korea. It’s been a blessing and a experience to travel and work here at the same time. It’s hard to imagine that I have been here for a full year, and that it’s almost time for me to pack my bags and head back to my family. 

I saw this old chair standing next to the riverbank on our way to downtown. It didn’t struck me at that moment but I took a picture, looking at the picture again, I realized the significance of that chair.

My life is like chis chair, it started out as this brand new piece of furniture. Some-one bought it because it would be perfect in their home with the rest of the furniture. But with time and due to new styles, it got thrown away. I feel like the empty chair.

I was happy as a child, no really big worries other than to get through school and what to do on weekends with my friends, but that all went away and the real world started.

I have to settle down and start a family, and that scares the “hell” out of me. Like the chair, I feel that I might get tossed away when I not needed anymore.

I took this picture in Gawangju city (near downtown), South Korea.

Almal van ons het ons geheimpies wat jy vir jouself hou. Jy brand om met iemand dit te deel,maar daar is nagevolge as jy dit doen. Hoekom is dit so maklik vir party mense om twee lewens te kan lei sonder om daaroor te skroom en ander mense kan nie die dag eers maak sonder om met iemand te praat nie. Ek is gereeld in situasies waar mense met my gesels en my vertrou met die inligting. Ek het om ‘n stadium soos n back-up drive gevoel wat besig is om te crash met al die geheime binne my, en dit was nie eers myne gewees nie.

Dit gese, ek het met iemand iets gedeel wat privaat was, ons het ‘n onderonsie gehad en is nie op speaking terms nie. Hoe maak mens in so situasie,waar die persoon ammunisie het teen jou. As die persoon dan so laag wil gaan en dit inligting versprei, dit gaan nie my dood maak nie, maar dit gaan baie mense benadeel. Ek vertrou mense so maklik, dis seker een van my swakpunte, maar ek kan dit nie help nie. Moet ek maar begin my geheime op dvd’s record en in kluis weg bere, tenminste dan weet ek dit sal nie teen my gebruik word nie.

PS – Ek hoop net die persoon kan die inligting vir hulle self hou, en ander mense ook in konsidirasie neem.

Ek het so bietjie op Apple se website gaan rond kyk wat ek graag eendag wil koop. Ek is ‘n technology freak. Ek sal seker as ek eendag die geld het ‘n studeerkamer vol rekenaars en stuff he. Daar is soveel om van te kies, hulle maak dit nie vir ‘n mens rerig maklik met al die keuses nie. Die eerste een wat my aandag gevang het was die MAC Mini. Dis rerig baie klein en kompak. As jy nie baie plek het op jou lessenaar het nie is hierdie ideaal.

Gekombineerd met ‘n 23″ screen kan jy nie verkeerd gaan nie.

Of jy kan natuurlik ‘n IMAC kry, die hardeskyf is in die skerm in gebou.

My droom desktop rekenaar is natuurlik die MAC PRO. Dis ‘n meneer van ‘n rekenaar, dit sal my designing werk net soveel makliker maak. Die een groot rede hoekom ek eerder ‘n MAC sal aanskaf is die rede dat dit nie so makli as n gewone rekenaar “crash” nie. Ek het al soveel projekte verloor weens my ou rekenaartjie nie meer wil saam werk nie.

Natuurlik moet alles Wireless wees – die nuwe kompakte keyboard en muis.

Hier is ‘n paar sagteware wat ek op my lysie het. Die Adobe reeks.

Ek is besluitloos wat kamera’s aanbetref. Hier is die Canon EOS 40D SLR.

Daar is net te veel veral hier in Korea.

Hier is die nuwe Fujitsu ScanSnap Scanner, dis rerig baie klein en kompak.

Dan natuurlik my nommer een produk is die APPLE TV.

Ek sal enige donasies aanvaar solank dat ek kan begin inkopies doen.

Hierdie is die koreaanse girlband wondergirls se nuwe single met JYP. 

Ek kan weens n goeie vriend se interpretasie nie meer na die liedjie luister sonder om te lag nie. Hulle sing nobody nobody but you, maar dit klink of hulle se nobody nobody gwangju.  :)